Twórcy

Aleksander Nowak

Odbył studia w Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie kompozycji Aleksandra Lasonia oraz w University of Louisville pod kierunkiem Steve’a Rouse’a. Laureat stypendium Narodowego Centrum Kultury „Młoda Polska” oraz Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Od 2011 roku pełni funkcję prezesa katowickiego oddziału Związku Kompozytorów Polskich oraz koordynuje festiwale Śląskie Dni Muzyki Współczesnej, Śląska Trybuna Kompozytorów i Brand-New Music. Aleksander Nowak został wyróżniony m.in. nagrodą TVP Kultura Gwarancje Kultury (2011) oraz Paszportem „Polityki” (2018). Pracuje jako pedagog w macierzystej uczelni.
„Odbieram świat narracyjnie, traktuję opowieści jako inscenizację pewnych prawd” – mówi jeden z najbardziej rozpoznawalnych kompozytorów swojego pokolenia. Muzyka Nowaka estetycznie nawiązuje do dorobku kręgu kompozytorów pokolenia stalowowolskiego, choć ich dokonania podejmuje krytycznie. Cechą charakterystyczną jego twórczości jest „życiopisanie”, ujawniające się w komentarzach do utworów, ich tytułach oraz muzycznych cytatach i paracytatach. Wśród utworów instrumentalnych czołowe miejsce przypada formom koncertującym, zwykle ukrytym pod poetyckim tytułem (minikoncert na skrzypce i orkiestrę Płacz dziecinko, płacz, 2011).

Istotne miejsce w jego twórczości zajmuje opera: w 2008 roku powstała opera kameralna Sudden Rain, a w 2015 roku Space Opera do tekstu bułgarskiego pisarza Georgiego Gospodinowa, która oprócz wątku ekspansji nowych terytoriów przez człowieka porusza problem cierpienia zwierząt. W 2018 podczas Festiwalu Sacrum Profanum wystawiona została opera ahat ilī – siostra bogów do libretta Olgi Tokarczuk, zaś w roku 2019 na zamówienie festiwalu AUKSODRONE powstał Drach. Dramma per musica do libretta Szczepana Twardocha.

Do jego ważniejszych kompozycji należą również: Last Days of Wanda B. na orkiestrę smyczkową, Fiddler’s Green and White Savannas Never More na głosy męskie i orkiestrę kameralną, Naninana.

Przewiń do góry