Twórcy
Tadeusz Wielecki
Kompozytor i kontrabasista, organizator życia muzycznego. Studiował w warszawskiej Akademii Muzycznej (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) grę na kontrabasie u Alfreda Wieczorka i Andrzeja Mysińskiego oraz kompozycję u Włodzimierza Kotońskiego. Studia kompozytorskie kontynuował w Berlinie Zachodnim u Isanga Yuna oraz we Fryburgu Bryzgowijskim u Klausa Hubera. Brał udział w wakacyjnych kursach we Wzdowie, Kazimierzu Dolnym i w Darmstadcie (do którego po dwóch dekadach wrócił jako wykładowca).
Jako koncertujący kontrabasista występuje ze współczesnym repertuarem solowym. Prowadzi również działalność popularyzatorską i edukacyjną wśród dzieci i młodzieży (m.in. autor audycji w Polskim Radiu); dla tej publiczności napisał także szereg utworów. W latach 1999–2016 kierował Międzynarodowym Festiwalem Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”.
We wczesnych kompozycjach, w których posługiwał się często techniką kolażu, chętnie przybierał maskę ironii i groteski. Jego styl dojrzały charakteryzują niezwykle silne kontrasty wyrazowe i fakturalne, ostra dysonansowość oraz istotna rola kolorystyki dźwiękowej. W kompozycjach powstałych po roku 2000 artysta prezentuje natomiast coraz bardziej skupioną, introwertyczną postawę. W toku poszukiwań wypracował liczne nowatorskie środki warsztatowe – „technikę gestów”, „ślizgową” oraz „zakomponowanego trylu”.
Wyróżniony II nagrodą (I nie przyznano) w konkursie radiowym EAR w Budapeszcie (1995) za Historię bardzo prawdziwą na taśmę, rekomendacją Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO w Paryżu (1999) dla Koncertu à rebours oraz nagrodą Związku Kompozytorów Polskich (2008).
Utwory Wieleckiego zamawiały renomowane instytucje i zespoły (m.in. Hiroshima Symphony Association, Klangforum Wien, Polskie Radio), jego kompozycje prezentowane były na prestiżowych festiwalach i w znakomitych salach koncertowych.
Jako koncertujący kontrabasista występuje ze współczesnym repertuarem solowym. Prowadzi również działalność popularyzatorską i edukacyjną wśród dzieci i młodzieży (m.in. autor audycji w Polskim Radiu); dla tej publiczności napisał także szereg utworów. W latach 1999–2016 kierował Międzynarodowym Festiwalem Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”.
We wczesnych kompozycjach, w których posługiwał się często techniką kolażu, chętnie przybierał maskę ironii i groteski. Jego styl dojrzały charakteryzują niezwykle silne kontrasty wyrazowe i fakturalne, ostra dysonansowość oraz istotna rola kolorystyki dźwiękowej. W kompozycjach powstałych po roku 2000 artysta prezentuje natomiast coraz bardziej skupioną, introwertyczną postawę. W toku poszukiwań wypracował liczne nowatorskie środki warsztatowe – „technikę gestów”, „ślizgową” oraz „zakomponowanego trylu”.
Wyróżniony II nagrodą (I nie przyznano) w konkursie radiowym EAR w Budapeszcie (1995) za Historię bardzo prawdziwą na taśmę, rekomendacją Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO w Paryżu (1999) dla Koncertu à rebours oraz nagrodą Związku Kompozytorów Polskich (2008).
Utwory Wieleckiego zamawiały renomowane instytucje i zespoły (m.in. Hiroshima Symphony Association, Klangforum Wien, Polskie Radio), jego kompozycje prezentowane były na prestiżowych festiwalach i w znakomitych salach koncertowych.
