Twórcy
Eugeniusz Knapik
Urodził się 9 lipca 1951 roku w Rudzie Śląskiej. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna) w Katowicach w klasie Henryka Mikołaja Góreckiego (kompozycja) oraz Czesława Stańczyka (fortepian). W latach 1975–1980 związany z festiwalem Młodzi Muzycy Młodemu Miastu w Stalowej Woli.
Był pierwszym w Polsce wykonawcą fortepianowego cyklu Oliviera Messiaena „Vingt regards sur l’enfant-Jésus”, którego nagranie otrzymało nagrodę Diapason d’Or (2012). W roku 1976 rozpoczął pracę w macierzystej uczelni, której w latach 2002–2008 był rektorem. Jego utwory goszczą na najważniejszych estradach świata.
Twórczość Knapika dzieli się na dwie fazy, a zasadniczą cezurą jest podjęcie przez niego współpracy z Janem Fabre’em, flamandzkim artystą, który w 1987 roku zaproponował mu stworzenie monumentalnej trylogii operowej do swojego libretta. W pierwszej fazie kompozytor pisał utwory kameralne i orkiestrowe o zwartej konstrukcji: „La Flûte de jade” na sopran i orkiestrę (1973), „Corale, interludio e aria” na flet, klawesyn i zespół smyczkowy (1978), „Kwartet smyczkowy” (1980), „Partita” na skrzypce i fortepian (1980), „Wyspy” na kameralną orkiestrę smyczkową (1984). W drugiej dominują wielkie formy wokalno-instrumentalne i olbrzymie składy wykonawcze: wspomniana trylogia operowa „The Minds of Helena Troubleyn” (1987–1995), cykl pieśni „Up into the Silence” (1996–2000), opera-misterium „Moby Dick” (2010), „Concerto of Song Offerings” na fortepian, chór mieszany i orkiestrę (2014), oratorium „Canticum puerorum” na sopran, baryton, chór i orkiestrę (2016), „Blessing gentle breeze” (2018).
Estetykę dzieł artysty, łączonego zwykle z tzw. nowym romantyzmem, determinuje wymiar etyczny: kategorie twórczej wolności, odpowiedzialności i artystycznej szczerości oraz klasycznie pojmowane ideały piękna, dobra i prawdy. Knapik podejmuje wątki zarzucone przez apologetów artystycznej awangardy, kluczowe dla swej twórczości pojęcie „oryginalności” zaś rozumie nie jako bezwarunkową odmienność, lecz, zgodnie z etymologią, jako uchwycenie esencji, korzeni, istoty rzeczy i pojęć.
Eugeniusz Knapik został uhonorowany m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Był pierwszym w Polsce wykonawcą fortepianowego cyklu Oliviera Messiaena „Vingt regards sur l’enfant-Jésus”, którego nagranie otrzymało nagrodę Diapason d’Or (2012). W roku 1976 rozpoczął pracę w macierzystej uczelni, której w latach 2002–2008 był rektorem. Jego utwory goszczą na najważniejszych estradach świata.
Twórczość Knapika dzieli się na dwie fazy, a zasadniczą cezurą jest podjęcie przez niego współpracy z Janem Fabre’em, flamandzkim artystą, który w 1987 roku zaproponował mu stworzenie monumentalnej trylogii operowej do swojego libretta. W pierwszej fazie kompozytor pisał utwory kameralne i orkiestrowe o zwartej konstrukcji: „La Flûte de jade” na sopran i orkiestrę (1973), „Corale, interludio e aria” na flet, klawesyn i zespół smyczkowy (1978), „Kwartet smyczkowy” (1980), „Partita” na skrzypce i fortepian (1980), „Wyspy” na kameralną orkiestrę smyczkową (1984). W drugiej dominują wielkie formy wokalno-instrumentalne i olbrzymie składy wykonawcze: wspomniana trylogia operowa „The Minds of Helena Troubleyn” (1987–1995), cykl pieśni „Up into the Silence” (1996–2000), opera-misterium „Moby Dick” (2010), „Concerto of Song Offerings” na fortepian, chór mieszany i orkiestrę (2014), oratorium „Canticum puerorum” na sopran, baryton, chór i orkiestrę (2016), „Blessing gentle breeze” (2018).
Estetykę dzieł artysty, łączonego zwykle z tzw. nowym romantyzmem, determinuje wymiar etyczny: kategorie twórczej wolności, odpowiedzialności i artystycznej szczerości oraz klasycznie pojmowane ideały piękna, dobra i prawdy. Knapik podejmuje wątki zarzucone przez apologetów artystycznej awangardy, kluczowe dla swej twórczości pojęcie „oryginalności” zaś rozumie nie jako bezwarunkową odmienność, lecz, zgodnie z etymologią, jako uchwycenie esencji, korzeni, istoty rzeczy i pojęć.
Eugeniusz Knapik został uhonorowany m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
