Wykonawcy

Jeden z najbardziej rozpoznawalnych klawesynistów młodego pokolenia. Gra na różnych typach klawesynów i klawikordów oraz na historycznych fortepianach i organach; szczególną pasją darzy sztukę improwizacji.

Uznana dyrygentka i pedagog. Absolwentka Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Śląskiego. Profesor sztuki w dyscyplinie sztuki muzyczne. Założyła i prowadziła szereg zespołów wokalnych, których działalność wieńczyła sukcesami. W 1990 roku powołała do życia Cameratę Silesię, której jest dyrektorem. Pod jej kierunkiem formacja stała się jednym z najlepszych zespołów wokalnych w kraju i zdobyła renomę również w świecie.

Studiował grę na fortepianie w Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u Józefa Śmidowicza i Aleksandra Michałowskiego, w 1931 roku w Akademii Muzycznej w Berlinie u Artura Schnabla i Leonida Kreutzera oraz kompozycję u Franza Schrekera. We wrześniu 1939 roku grał w ostatniej audycji Polskiego Radia utwory Chopina (pierwsza powojenna audycja zaczęła się od tego samego programu w jego wykonaniu). W 1940 roku znalazł się w getcie, od 1943 roku ukrywał się w aryjskiej części miasta. Po wojnie Szpilman wrócił do pracy w Polskim Radiu jako zastępca dyrektora działu muzycznego.

Bas-baryton, absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie śpiewu Marka Rzepki; uczestnik wielu kursów mistrzowskich. Już jako członek Chóru Chłopięco-Męskiego Filharmonii Poznańskiej występował na najważniejszych estradach i festiwalach muzycznych w Polsce i na świecie. Od wielu lat ceniony wykonawca pieśni oraz repertuaru oratoryjnego.

Jedna z najwybitniejszych polskich skrzypaczek, także kameralistka i pedagog. Urodzona w 1985 roku w Gdańsku. Absolwentka Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu oraz Hochschule für Musik und Theater w Hanowerze.

Tancerz, choreograf, pedagog. Od 2012 do 2019 roku pełnił funkcję kierownika baletu Opery na Zamku w Szczecinie. Ukończył Państwową Szkołę Baletową w Łodzi i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Jeszcze w szkole związał się z Teatrem Wielkim w Łodzi, w którym przepracował jako tancerz i solista dziewięć lat, z dwuletnią przerwą, podczas której odbywał służbę wojskową w Centralnym Zespole Artystycznym Wojska Polskiego.

Powstała w 1984 roku na potrzeby występów z Yehudim Menuhinem (później pierwszym dyrygentem gościnnym orkiestry) z poszerzonego składu Polskiej Orkiestry Kameralnej.

Jeden z najbardziej oryginalnych i cenionych na
świecie gitarzystów. W ciągu wielu lat artystycznej
aktywności wypracował własny, unikatowy styl
będący wynikiem połączenia brzmienia gitary
klasycznej z jazzem oraz muzyką brazylijską.