Wykonawcy
Perkusista, absolwent klasy perkusji Stanisława Skoczyńskiego w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Wielokrotnie brał czynny udział w mistrzowskich kursach perkusyjnych w kraju i za granicą (Niemcy), był również stypendystą programu Erasmus+, w ramach którego kształcił się w Staatliche Hochschule für Musik und darstellende Kunst w Mannheimie. Dokonał licznych prawykonań muzyki solowej, kameralnej i symfonicznej, m.in. dzieł Artura Słotwińskiego, Bartosza Kowalskiego, Ignacego Zalewskiego. Zajmuje się także wykonawstwem rekonstrukcyjnym muzyki baroku, klasycyzmu i wczesnego romantyzmu.
Urodził się w Kiwercach na Wołyniu. W latach 1954–1961 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Laureat polskich i międzynarodowych konkursów wokalnych, m.in. w Katowicach (1956), Moskwie (1957), Warszawie (1958), Tuluzie (1959).
Gitarzysta i pedagog. Z wyróżnieniem ukończył studia w klasie gitary Aliny Gruszki w Akademii Muzycznej w Katowicach. Jest laureatem ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów gitarowych. Koncertował jako solista i kameralista w kraju i za granicą. Występował m.in. z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Śląskiej, Orkiestrą Filharmonii Lubelskiej, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Częstochowskiej i Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej.
Kontrabasista i gitarzysta basowy swobodnie poruszający się w świecie muzyki klasycznej, jazzowej i elektronicznej. Wykłada w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu oraz na licznych kursach i warsztatach muzycznych. Jest również twórcą i dyrektorem artystycznym wrocławskiego Bass&Beat Festival – wydarzenia skupionego wokół basu i beatu, postrzeganych jako fundamenty współczesnej muzyki, promującego młodych artystów i nowe formy wyrazu.
Wybitny polski kontrabasista. Jego talent dostrzegł Jan „Ptaszyn” Wróblewski podczas festiwalu Jazz Juniors w 1983 roku w Krakowie. W ciągu następnych pięciu lat kontrabasista zaczął występować regularnie w Polsce oraz za granicą z zespołami „Ptaszyna” Wróblewskiego, Zbigniewa Namysłowskiego, Tomasza Szukalskiego, Henryka Majewskiego, Wojciecha Karolaka, Andrzeja Jagodzińskiego.
Orchestre Pasdeloup to najstarsza nieprzerwanie działająca orkiestra francuska. W 1861 roku stworzył ją dyrygent Jules Pasdeloup, inicjując serię Concerts populaires, na których wykonywano najważniejsze utwory owego czasu. Odtąd zespół cieszy się nieustającym uznaniem, prezentując zarówno repertuar docierający do szerokiej publiczności, jak i świeżo powstałe dzieła.
Założona w 1901 roku. Jej pierwszym dyrektorem muzycznym i dyrygentem był Emil Młynarski. Przez lata zespołem kierowali najwybitniejsi polscy dyrygenci, m.in. Witold Rowicki, Bohdan Wodiczko, Tadeusz Strugała i Kazimierz Kord, wnosząc znaczący wkład w rozwój zespołu oraz jego repertuaru. Z Antonim Witem, kierującym instytucją w latach 2002–2013, zespoły Filharmonii Narodowej nagrały ponad pięćdziesiąt płyt, które to płyty otrzymały wiele nagród, z prestiżową Grammy Award na czele.
Najmłodszy z trzech zespołów Filharmonii Śląskiej im. Henryka Mikołaja Góreckiego w Katowicach. W skład założonej w 1981 roku przez Jana Wincentego Hawela orkiestry weszli ówcześni wychowankowie Akademii Muzycznej w Katowicach. Kierownikiem artystycznym zespołu jest obecnie Piotr Pławner. Orkiestra wykonuje szeroki repertuar. Oprócz arcydzieł sięga również po rzadziej wykonywane dzieła, a także opracowania utworów kameralnych takich kompozytorów, jak Franz Schubert, Felix Mendelssohn, Piotr Czajkowski czy Dmitrij Szostakowicz. Występowała pod batutą tak uznanych dyrygentów, jak Paul Esswood, Jerzy Maksymiuk, Mirosław Jacek Błaszczyk, Tadeusz Wojciechowski czy Marek Moś.
