Wykonawcy

De domo Kowalska, primo voto Trzonkowa, secundo voto Zalewska. Początkowo uczyła się gry na skrzypcach pod kierunkiem ojca. W latach 1928–1939 studiowała grę na wiolonczeli u Eliego Kochańskiego w konserwatorium w Warszawie.
Koncertowała jako solistka i kameralistka. Występowała w Polskim Radiu, m.in. z Ludwikiem Ursteinem i z bratem Henrykiem (skrzypkiem), współpracowała z kwartetem Polskiego Radia i orkiestrą radiową kierowaną przez Grzegorza Fitelberga.
Urodzony 19 września 1938 roku w Warszawie, studiował tamże w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej – grę na fortepianie u Marii Wiłkomirskiej oraz kompozycję u Kazimierza Sikorskiego. Studia kontynuował w Paryżu u Nadii Boulanger. Jest profesorem kompozycji w łódzkiej Akademii Muzycznej.
Podczas okupacji uczeń Zbigniewa Drzewieckiego (fortepian) i Kazimierza Sikorskiego (kompozycja). W 1943 roku debiutował jako kompozytor, w 1946 roku – jako dyrygent. Studia w warszawskiej PWSM ukończył w 1947 roku w klasie Kazimierza Wiłkomirskiego (dyrygentura) oraz u Kazimierza Sikorskiego (kompozycja).
Mezzosopran. Absolwentka Akademii Muzycznej w Łodzi – w 1988 roku uzyskała dyplom w klasie fortepianu, zaś w 1992 roku ukończyła Wydział Wokalno-Aktorski pod kierunkiem Jadwigi Pietraszkiewicz. Studia kontynuowała w Kopenhadze u André Orlowitza.
Studia z odznaczeniem ukończyła w 1951 roku w PWSM w Katowicach w klasie Stefana Beliny-Skupiewskiego (była także skrzypaczką kształconą przez Irenę Dubiską). Debiutowała w Operze Śląskiej w 1946 roku jako Mercedes w Carmen Bizeta oraz Flora w Traviacie Verdiego.
Ukończył z wyróżnieniem Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Stanisława Skoczyńskiego. Studiował także w mistrzowskiej klasie Jeana Geoffroya w konserwatorium w Lyonie. W latach 2006–2009 uczestniczył w kursach interpretacji nowej muzyki w Tallinie. Zdobył I nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Perkusyjnym we Wrocławiu (2003) oraz – wraz z Maciejem Nerkowskim (Scontri Duo) – II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Współczesnej Muzyki Kameralnej w Krakowie (2010).
Jeden z najwybitniejszych polskich śpiewaków operowych. Naukę śpiewu rozpoczął w Wilnie, następnie kontynuował w Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (klasa Wacława Filipowicza). W latach 1946–1950 został solistą Zespołu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego, a w latach 1950–1979 był śpiewakiem Opery Warszawskiej i Teatru Wielkiego.
Śpiewak, aktor i reżyser teatralny. Studiował w latach 1928–1931 w konserwatorium w Warszawie; występował w latach 1928–1937 jako chórzysta w Operetce, Teatrze Nowości i innych teatrach warszawskich. Na scenie operowej debiutował jako Stolnik w Halce Moniuszki w Warszawskiej Operze Objazdowej (1928).
Strona 7 / 14
Przewiń do góry